Selecteer een pagina

mörge zow iech ’t weer euverdoen

veer zien al jaorelaank getrowd en iech bleef bij diech hiel mie leve dat höb iech noets, nein noets berowd want veer huurde ech bijein mörge zow iech ’t weer euverdoen ’ch bin verleef op diech nog sjus wie toen mörge zow iech ’t weer euverdoen hiel mie leve laank mèt...

miene leefste

lang geleie waor dat sjoen momint boe eus samezien toch mèt begint jao de leefde hóng toen in de loch eine blik vaan diech iech waor verkoch diech bis alles veur miech , jao iech haw zoe vaan diech miene leefste en mèt diech gans allein, deil iech vräög en sjegrijn...

Met Haom

heer versteit ’t de zjuste snaor te rake in mien hart maak heer de zuverste meziek wat neet good is kin heer beter make ’ch zeen mien druime es iech in zien ouge kiek soms begint ’t in mien hart te zinge boe ’t nach waor maakde heer de lempkes aon ederen daag wèl iech...

Limburg allein

Doa wo ich gebore bin Wo mun ouwershoes nog steet De taal die ich zo good nog kin al mien leve leid Dat is mien limburg Limburg allein Doa geit niks bove Zo is der mar ein Ach joa mien limburg Limburg allein Doa geit niks bove Zo is der mar ein Goan ich noa de vreimde...

laot de zon in dien hart

keend wat lach, en nao diech wink, e stök meziek wat prachteg klink, och ’t liekent zoe gewoen, toch is ’t e woonder! de hèls d’n tied haos neet mie bij, ’t leve geit zoe gaw veurbij! laot de zon in dien hart, want ze sjijnt ouch veur diech, ’t doort soms mer eve, dus...

joonk vaan hart

e keend wat nao diech lach ’t maonleech in de nach dat is es balsem veur dien ziel dat veult zoe good de wermde vaan de zon dien erm um miech heen maak miech zoe blij en hèlt miech joonk vaan hart ’n wandeling door de stad lekker same in bad get flawekölle in de kroeg...